សា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដូចសុនខ, ឆ្កែ (ដូច កុក្កុរ); វិ. សាមិកស្ស វចនំ សទ្ទំ វា សុណាតីតិ>សា ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សព្វ. ឥ.) នោះ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បាកេ សាតិ; សិនាតិ "ចំអិន" ភូ. កី. ។ សាក បុំ. "បន្លែ, អន្លក់" (សា+ណ្វុ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តនុករណេ សិយតិ និស្សយតិ "ធ្វើឲ្យស្ដើង, ធ្វើឲ្យតូច, ធ្វើឲ្យល្អិត, សម្រួច" ទិ. ។ និសា ឥ. "យប់, រាត្រី, ធ្វើសេចក្ដីខ្វល់ខ្វាយឲ្យតិចចុះ, បន្ថយសេចក្ដីខ្វល់ខ្វាយ; វិ. និស្សយតិ តនុំ ករោតិ សព្វព្យាបារន្តិ និសា (សូចិ) ។ និសាករោ បុំ. "ព្រះច័ន្ទ" ធ្វើរាត្រី ឬ មានរស្មីក្នុងវេលាយប់" វិ. និសំ រត្តឹ ករោតិ តត្ថ វា ករោ =រីសិ ឯតស្សាតិ និសាករោ (សូចិ) ។ និសានាថោ បុំ. "ព្រះច័ន្ទ" ជាទីពឹង ឬ ជាធំក្នុងវេលាយប់ (សូចិ) ។ បរិយោសានំ អវសានំ នបុំ. "ទីបំផុតទីបញ្ចប់, ទីបង្ហើយ" (បរិ+ឱ+សា+យុ, អវ+សា+យុ សូចិ) ។ សាយ បុំ. "ថ្ងៃរសៀល, ថ្ងៃល្ងាច" ។ សាយកោ "កូនសរ, ព្រះខ័ន, ដាវ" (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តនុករណេ សាយតិ សណ្ហោ "ធ្វើឲ្យល្អិត" ទិ. ។ សណ្ហោ គុ. "ល្អិត, ទន់, ស្រទន់, ពិរោះ" ។ សណ្ហវាចោ គុ. "មានវាចាល្អិត គឺមានសំដីពិរោះ, មានវាចាល្អិតសុខុម" វិ. សាយតិ តនុករីយតីតិ សណ្ហំ (សា+ណ្ហ សូចិ) ។ ធាតុប្បទីបិកាថា គ្មានរូបកិរិយាទេ ប៉ុន្តែ សូចិ មានកិរិយាដូចរូបវិត្តហៈនេះ ។ សាណោ បុំ. "ថ្ម, ថ្មសំលៀង" (សា+យុ) ។ សាណំ នបុំ. "សំពត់ដែលធ្វើពីសម្បកសាណៈ, សំពត់សរសៃឆ្មារ" បូរាណថាធ្វើពីសរសៃធ្មៃ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដូចសុនខ, ឆ្កែ (ដូច កុក្កុរ); វិ. សាមិកស្ស វចនំ សទ្ទំ វា សុណាតីតិ>សា ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សព្វ. ឥ.) នោះ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បាកេ សាតិ; សិនាតិ "ចំអិន" ភូ. កី. ។ សាក បុំ. "បន្លែ, អន្លក់" (សា+ណ្វុ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តនុករណេ សិយតិ និស្សយតិ "ធ្វើឲ្យស្ដើង, ធ្វើឲ្យតូច, ធ្វើឲ្យល្អិត, សម្រួច" ទិ. ។ និសា ឥ. "យប់, រាត្រី, ធ្វើសេចក្ដីខ្វល់ខ្វាយឲ្យតិចចុះ, បន្ថយសេចក្ដីខ្វល់ខ្វាយ; វិ. និស្សយតិ តនុំ ករោតិ សព្វព្យាបារន្តិ និសា (សូចិ) ។ និសាករោ បុំ. "ព្រះច័ន្ទ" ធ្វើរាត្រី ឬ មានរស្មីក្នុងវេលាយប់" វិ. និសំ រត្តឹ ករោតិ តត្ថ វា ករោ =រីសិ ឯតស្សាតិ និសាករោ (សូចិ) ។ និសានាថោ បុំ. "ព្រះច័ន្ទ" ជាទីពឹង ឬ ជាធំក្នុងវេលាយប់ (សូចិ) ។ បរិយោសានំ អវសានំ នបុំ. "ទីបំផុតទីបញ្ចប់, ទីបង្ហើយ" (បរិ+ឱ+សា+យុ, អវ+សា+យុ សូចិ) ។ សាយ បុំ. "ថ្ងៃរសៀល, ថ្ងៃល្ងាច" ។ សាយកោ "កូនសរ, ព្រះខ័ន, ដាវ" (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដូចសុនខ, ឆ្កែ (ដូច កុក្កុរ); វិ. សាមិកស្ស វចនំ សទ្ទំ វា សុណាតីតិ>សា ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សព្វ. ឥ.) នោះ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បាកេ សាតិ; សិនាតិ "ចំអិន" ភូ. កី. ។ សាក បុំ. "បន្លែ, អន្លក់" (សា+ណ្វុ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សាមិកស្ស វចនំ សទ្ទំ វា សុណាតីតិ សា, សុ សវនេ, សុតោ អាតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន អា. សុនតិ គច្ឆតីតិ សា, សុន គតិយំ, អ, នលោបោ, ឧស្សត្តំ, ឧនស្ស អាត្តំ វា. អត្រិទំ វុច្ចតិ តំ សទ្ទត្ថេ ច សុនខេ, សកស្មិម្បិ ច វត្តតិ, សាសទ្ទោ ចោ ខោ ណេយ្យោ, បយោគានំ វសេន វា. សាសទ្ទោ សុនខបរិយាយោ បុល្លិង្គោ, សចេ ភរិយាបរិយាយោ ឥត្ថិលិង្គោ.