សាធុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(កម្ម) ញ៉ាំងប្រយោជន៍ឱ្យសម្រេច; វិ. អត្ថំ សាធេតីតិ>សាធុ ។ គុ. ប្រពៃហើយ, ស្រួលហើយ, ល្អហើយ, ល្អ (ដូច សុន្ទរ), កម្មដ៏មាំ (ទឡ្ហិកម្ម) អារាធនា (ដូច អាយាចន), ការទទួល (សម្បដិច្ឆន្ន), សប្បុរស (ដូច សជ្ជន) ។ ប្រើជាសាធុំ, សាធុកំក៏មាន ។ -ការ បុំ. សំឡេងជាគ្រឿងធ្វើថាសាធុ, កិ.ធ្វើនូវសំឡេងថាសាធុ ។ -រស បុំ. រសដ៏ល្អ, រសដ៏ឆ្ងាញ់ ។ -រូប គុ. មានសភាពដ៏ល្អ, មានសភាពញ៉ាំងប្រយោជន៍ឱ្យសម្រេច ។ -វិហារី គុ. អ្នកនៅដោយកម្មញ៉ាំងប្រយោជន៍ឱ្យសម្រេច, មានកិ.នៅស្រួលជាប្រក្រតី ។ អ្នកមានត្រកូន (ដូច កុលីន) ។ សេចក្ដីរីករាយ (ដូច សម្បហំសា) ។ សម្បដិច្ឆនត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺការទទួលពាក្យប្រែថាអើ, ជាហើយ, ល្អហើយ, ត្រូវហើយ, ចូរមើលអាមខាងដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(កម្ម) ញ៉ាំងប្រយោជន៍ឱ្យសម្រេច; វិ. អត្ថំ សាធេតីតិ>សាធុ ។ គុ. ប្រពៃហើយ, ស្រួលហើយ, ល្អហើយ ។ ប្រើជា សាធុំ, សាធុកំ ក៏មាន ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សកត្ថបរត្ថំ អត្តបរហិតំ វា សាធេតីតិ សាធុ, សាធ សំសិទ្ធិម្ហិ, ឧ, ណុ វា. សបរហិតំ សាធេតិ និប្ផាទេតីតិ សាធុ សជ្ជនោ, សាធ សាធនេ, ណុ. សាធីយតិ អនេន ហិតន្តិ សាធុ, រាធ សាធ សំសិទ្ធិម្ហិ, ណុ, សោ រស្ស.