សាធ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំសិទ្ធិយំ សាធេតិ សាធយតិ សាធនំ សាធុ "សម្រេចដោយល្អ" ចុ. ។ សាធុមានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ បុំ. "មនុស្សល្អ, សប្បុរស, ជាបុគ្គលល្អ" វិ. សាត្ថបរត្ថំ សាធេតីតិ សាធុ (សាធ+ឧ សូចិ) អា. អសាធុំ សាធុនា ទមេ ។ ២/ គុ. "ប្រសើរ, លើសលុប, ល្អ, ប្រពៃ" វិ. អច្ចនំ្ត សាធេតព្វន្តិ សាធុ អា. សាធុ ធម្មរុចិ រាជា សាធុ បុញ្ញាណាវា នរោ... ។ ៣/ អព្យ. "ល្អ, ប្រពៃ, ប្រសើរ"; ចុះក្នុងទឡ្ហីកម្មត្ថ បាលីថា សាធុកំ សុណោម មនសិករោម; ចុះក្នុងសម្បដិច្ឆនត្ថ បាលីថា សាធុ សុដ្ឋុ ភន្តេ សំវរិស្សាមិ; ចុះក្នុងអាយាចនត្ថ បាលីថា សាធុ មេ ភន្តេ ភគវា សង្ខិត្តេន ធម្មំ ទេសេតុ; ចុះក្នុង សម្បហំសនត្ថ បាលីថា សាធុ សាធុ សារីបុត្តោ ។ ល ។ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំសិទ្ធិយំ សាធុនាតិ សាធនំ "សម្រេចដោយល្អ" សុ. ។