សាយ, សាយំ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ន. ឬ និ.) (កាល) ជាទីញ៉ាំងថ្ងៃឱ្យអស់ (វេលាល្ងាច, ថ្ងៃល្ងាច, ថ្ងៃរសៀល (ដូច សជ្ឈា); វិ. សាយតិទិនំ អវសាយតិ ឯត្ថាតិ>សាយោ ។ -បាតំ និ. ក្នុងវេលាល្ងាចនិងក្នុងវេលាព្រឹក, ទាំងល្ងាចទាំងព្រឹក ។
(ន. ឬ និ.) (កាល) ជាទីញ៉ាំងថ្ងៃឱ្យអស់ (វេលាល្ងាច, ថ្ងៃល្ងាច, ថ្ងៃរសៀល (ដូច សជ្ឈា); វិ. សាយតិទិនំ អវសាយតិ ឯត្ថាតិ>សាយោ ។ -បាតំ និ. ក្នុងវេលាល្ងាចនិងក្នុងវេលាព្រឹក, ទាំងល្ងាចទាំងព្រឹក ។