សាយណ្ហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាលជាទីអស់ទៅនៃថ្ងៃ (វេលាល្ងាច, វេលារសៀល); វិ. អហស្ស សាយោ>សាយណ្ហោ ។ -សមយ បុំ. សម័យជាទីអស់ទៅនៃថ្ងៃ, សម័យនៃថ្ងៃរសៀល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលជាទីអស់ទៅនៃថ្ងៃ (វេលាល្ងាច, វេលារសៀល); វិ. អហស្ស សាយោ>សាយណ្ហោ ។
កាលជាទីអស់ទៅនៃថ្ងៃ (វេលាល្ងាច, វេលារសៀល); វិ. អហស្ស សាយោ>សាយណ្ហោ ។ -សមយ បុំ. សម័យជាទីអស់ទៅនៃថ្ងៃ, សម័យនៃថ្ងៃរសៀល ។
កាលជាទីអស់ទៅនៃថ្ងៃ (វេលាល្ងាច, វេលារសៀល); វិ. អហស្ស សាយោ>សាយណ្ហោ ។