សារទិក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដែលកើតក្នុងសរទកាល (កាលជាទីត្រេកអរនៃសុនខ); សរទកាលេ និព្វត្តំ>សារទិកំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលកើតក្នុងសរទកាល (កាលជាទីត្រេកអរនៃសុនខ); វិ. សរទកាលេ និព្វត្តំ>សារទិកំ ។
ដែលកើតក្នុងសរទកាល (កាលជាទីត្រេកអរនៃសុនខ); សរទកាលេ និព្វត្តំ>សារទិកំ ។
ដែលកើតក្នុងសរទកាល (កាលជាទីត្រេកអរនៃសុនខ); វិ. សរទកាលេ និព្វត្តំ>សារទិកំ ។