សាសន

បទានុក្រមធម្មបទ

ពាក្យជាគ្រឿងប្រៀនប្រដៅ (ពាក្យបណ្ដាំ, សំបុត្រ, សាសនា); វិ. សាសតិ ឯតេនាតិ>សាសនំ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

សាសិយតេតិ សាសនំ, សាស អនុសិដ្ឋិម្ហិ, យុ.