សិក្ខិត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកមានថ្វីដៃ, អ្នកឆ្លាស, អ្នកជំនាញ (ដូច កុសល) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

សិក្ខិតព្វោតិ សិក្ខិតោ, សិក្ខ វិជ្ជោបាទានេ, តោ, អស្សិ.