សិង្គ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រធាន, ផ្ទៃរាបស្មើនៃភ្នំ (ដូច សានុ), ភ្លុក, ស្នែង (ដូច វិសាណ), កំពូលភ្នំ (ដូច សិខរ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មត្ថកេ សយតិ បវត្តតីតិ សិង្គំ វិសាណំ, សិ សយេ, សិងគាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន គក៑, និគ្គហីតាគមោ, រស្សត្តញ្ច. សិខំ ឥង្គតិ គច្ឆតីតិ សិង្គំ កូដោ, សិខសទ្ទូបបទ - ឥង្គ គតិយំ, អ, ខលោបោ. សិង្គតីតិ សិង្គំ, សិង្គ វិជ្ឈនេ, អ.