សិទ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មាចនេ សិទតិ "ចេញចំហាយ, បញ្ចេញ, ស្រក់ទៅ, ចំហុយ" ភូ. ។ សេទិតោ កិ. គុ. "ធ្វើឲ្យកក់ក្ដៅ, ធ្វើឲ្យមានចំហាយ, ចំហុយឲ្យក្ដៅ" =ឧស្មីកតោ បាលីថា សម្មា បរិសេទិតានីតិ កាលេ កាលិ ឧតុំ គណ្ហាបេន្តិយា សុដ្ធុ សមន្តតោ សេទិតានិ =ឧស្មីកតានិ (សមន្ត១/២៥៣) ។ សេទោ នបុំ. "ញើស" ។ ម្យ៉ាងទៀត សេទោ មកពី (សេ =បាកេ+ត>ទ សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វិសរណគត្យវសានអភាវករណេសុ សីទតិ សំសីទតិ ឱសីទតិ បសីទតិ និសីទតិ វិប្បសីទតិ វិប្បសន្នោ បាសាទោ កុសីតោ ឧបនិសា សន្និសន្នោ "ផ្សាយទៅ, បញ្ឈប់ដំណើរទៅ, ចប់, នៅ, សូន្យ" ភូ. ។ សីទតិ សំសីទតិ ឱសីទតិ "លិចចុះ, ស្រុតចុះ" (ទីឃ ឥ ជា ឦ) រូបដទៃ សន្នោ សំសន្នោ សំសីទនំ ឱសីទនំ ។ បសីទតិ វិប្បសីទតិ "ថ្លា, ជ្រះថ្លា, រីករាយចិត្ត" (ប+សិទ៑) រូបដទៃ បសាទោ បាសាទោ បសន្នោ វិប្បសន្នោ ។ និសីទតិ (និ+សិទ៑+អ+តិ) "អង្គុយ" រូបដទៃ ទិសីទនំ និសជ្ជា និសីទិត្វា និសិន្នោ ។ ល ។ អា. ឧច្ឆង្គេ មំ និសាទេត្វា =និសីទាបេត្វា ។ ពាក្យខ្លះ ផ្លាស់ ទ ជា វ ក៏មាន អា. សន្និសីវេសុ បក្ខីសុ "កាលដែលបក្សីទ. កំពុងទំ" សន្និសីវសុ=សព្វសានិសីទន្តេសុ-ស. ចំណែកខាងមតិកច្ចាយនថា និសីទតិ មកពី សទ៑ធាតុ ផ្លាស់ជា សីទ៑ ដោយសូត្រថា "សទស្ស សឹទត្តំ" ។ កុសីតោ គុ. ឬ បុំ. "ខ្ជិល, កៀច, ក្រាញ, ទម្រន់ចំអៀក" វិ. វីរិយេនាធិគន្តព្វស្ស អត្ថស្ស អលាភតោ កុច្ឆិតេន អាការេន សីទតីតិ កុសីតោ (កុ+សិទ៑+អ) ទីឃ ឥ ជា ឦ ផ្លាស់ ទ ជា ត ដូច សុគទោ ជា សុគតោ-ស. ។ ឧបនិសា ឥ. "ហេតុ, ការណ៍, ស្ងាត់, កំបាំង (ឧប+និ+សិទ៑+ក្វិ) ជិតផល វិ. ឧបនិសីទតិ ផលំ ឯត្ថាតិ ឧបនិសា-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សីតិយេ សិន្ទតិ សិន្ទោ "ត្រជាក់, រងា" រុ. ។ អា. សោ សិន្ទោ សោ តត្តោ-ស. ។