សិរី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិរី (ដូច លក្ខី), សម្ប័ទ (ដូច សម្បទា); វិ. កតបុញ្ញេហិ សេវិយតេតិ>សិរី ។ -វិភវ បុំ. សម្បត្តិប្រកបដោយសិរី, ភោគៈគឺ...គប្បីសោយប្រកបដោយ... ។ -សយន នបុំ. ទីជាទីដេកប្រកបដោយសិរី ។ -សោភគ្គ គុ. មានចំណែកដ៏ល្អប្រកបដោយសិរី, ដ៏លើសដោយលំអនៃសិរី, មានលំអនៃសិរីដ៏ប្រសើរ (សោភគ្គ<សោភ+អគ្គ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សិរី; វិ. កតបុញ្ញេហិ សេវិយតេតិ>សិរី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កតបុញ្ញេហិ សេវិយតេ សេវតីតិ វា សិរី, សិ សេវាយំ, រោ, ឦ ច. កតបុញ្ញបុគ្គលេ និស្សិយតីតិ សិរី, សិ និស្សយេ, យទាទិនា រោ, ឦ.