សិស៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ សិសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អសព្វប្បយោគេ សេសេតិ សេសយតិ វិសេសេតិ វិសេសយតិ វិសេសេត្វា វិសេសោ វិសិដ្ឋោ សេសោ អវសិដ្ឋោ វិសេសនំ "វិសេស, ប្លែក, ផ្សេង, សេស, សេសសល់, សល់" មិនប្រកបចូលនឹងអ្វីទាំងស់. ចុ. ។ វិសដ្ឋោ គុ. "ប្រសើរ, លើសលុប, ខ្ពង់ខ្ពស់"=អគ្គោ ។ (វិ+សិស៑+ត) ។ ឧច្ឆិដ្ឋោ គុ. "ដែលសេសសល់, សល់ដែល, ជាដែល, ដែលគេ" ឧច្ឆិដ្ឋភត្តំ នបុំ. "ភត្តសំណល់, ភត្តដែលគេគឺភត្តសល់ពីគេបរិភោគ" (ឧ+សិស៑+ត) ។