សីហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វតែងបៀតបៀននូវម្រឹគ (សីហៈ); វិ. មិគេ ហឹសតីតិ>សីហោ ។ -នាទ បុំ. កិ.បន្លឺដូចជា សត្វសីហៈ, បន្លឺដូចជា កិ.បន្លឺនៃសីហៈ, សីហនាទ ។ -បញ្ជរ នបុំ. សីហបញ្ជរ, រាងនៃសត្វសីហៈ, បង្អួចមានសណ្ឋានដូចជារាងនៃសត្វសីហៈ. កិ.ដេកនៃសីហៈ ។ រាជសីហ (ដូច មិគិន្ទោ), ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់ (ដូច អគ្គោ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សត្វតែងបៀតបៀននូវម្រឹគ (សីហៈ); វិ. មិគេ ហឹសតីតិ>សីហោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សហតីតិ សីហោ, សហ សមត្ថេ, អ, អស្សី. សព្វបរិស្សយានិ សហតីតិ សីហោ, សហ អភិភវេ, អ, អស្សី. មិគេ ហន្តុំ សហតីតិ សីហោ, សហ ហិំសាយំ, អ, អស្សី. មិគេ សសតិ ហិំសតីតិ សីហោ កេសរី, សសុ ហិំសាយំ, សសតិស្មា រីហោ, សសុស្ស សោ. អថ វា ហិំសតីតិ សីហោ, ហិសិ ហិំសនេ, ណបច្ចយោ, និគ្គហីតលោបោ, ទីឃោ, វណ្ណវិបរិយយោ.