សុខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សុខ, ស្រួល, ងាយ, សប្បាយ (ដូច ផាសុ); វិ. សុដ្ឋុ ទុក្ខំ ខនតីតិ>សុខំ, សុខេន ខមិយតីតិ>សុខំ ។ -កាម គុ. អ្នកប្រាថ្នានូវសេចក្ដីសុខ ។ -ប្បត្ត គុ. អ្នកដល់ហើយនូវសេចក្ដីសុខ ។ -បរិយេសី គុ. អ្នកស្វែងរកនូវសុខ ។ -យានកយានតូចជាសុខ, យានតូចនាំមកនូវសុខ ។ -សម្ភាស គុ. មានកិ.ពោលនាំមកនូវសេចក្ដីសុខ, មានសេចក្ដីសម្ភាសនាំមកនូវសេចក្ដីសុខ ។ -សេយ្យ ន. កិ.ដេកជាសុខ, កិ.ដេកនាំមកនូវសុខ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សុខ, ស្រួល, ងាយ; វិ. សុដ្ឋុ ទុក្ខំ ខនតីតិ>សុខំ, សុខេន ខមិយតីតិ>សុខំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុដ្ឋុ ទុក្ខំ កាយចិត្តាពាធំ វា ខនតីតិ សុខំ, សុបុព្វ - ខនុ អវទារណេ, ក្វិ. សុដ្ឋុ ទុក្ខំ ខាទតីតិ សុខំ, សុបុព្វ - ខាទ ភក្ខនេ, ក្វិ, ទលោបោ, រស្សោ. សុខយតីតិ សុខំ, សម្បយុត្តេ វត្ថុញ្ច ករជកាយំ សុខយតីតិ អត្ថោ. សុខនំ វា សុខំ, សុខ សុខនេ, អបច្ចយោ. សុខេន ខមិតព្វន្តិ សុខំ, សុបុព្វ - ខមុ ខមនេ, ក្វិ. សុករំ ខំ ឱកាសទានំ ឯតស្សាតិ សុខំ.