សុខុម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សុខុម, ល្អិត (ដូច អណុ), ឆ្មារតូច (ដូច អប្បក) ។ -វត្ថនិវត្ថ គុ. ស្លៀកហើយនូវសំពត់មានសាច់ល្អិត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សុខុម, ល្អិត, ឆ្មារ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុខយតិ អនុភវតីតិ សុខុមំ, សុខ អនុភវេ, កុមោ. សុចតីតិ សុខុមោ, សុច សោចនេ, ឧមោ, ចស្ស ខោ. សុខយតិ សោសតីតិ សុខុមោ សុខុមំ អណុ, សុខ សោសនេ, ឧសកុសបទសុខា កុមោតិ កុមោ.