សុញ្ញ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សូន្យ, ទទេ (ដូច តុច្ឆ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សូន្យ, ស្ងាត់, ទទេ; វិ. សុនតិ តុច្ឆភាវំ គច្ឆតីតិ>សុញ្ញំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សូន្យ, ស្ងាត់, ទទេ; វិ. សុនតិ តុច្ឆភាវំ គច្ឆតីតិ>សុញ្ញំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុនស្ស ហិតំ សុញ្ញំ, យោ, ន្យស្ស ញ្ញោ. សុនតិ តុច្ឆភាវំ គច្ឆតីតិ សុញ្ញោ, សុន គតិយំ, យោ, ន្យស្ស ញ្ញោ.