សុណ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ហឹសាកុលសន្ធានេសុ សុណតិ "បៀតបៀន, បន្តគ្រួសារ, ទ្រទ្រង់គ្រួសារ" ភូ. ។ សុណិសា ឥ. សុណ្ហា ឥ. "កូនប្រសាស្រី" អ្នកបន្តគ្រួសារ, ទ្រទ្រង់វង្សត្រកូល; វិ. សុណាតិ កុលំ សន្ទហតីតិ សុណិសា សុណ្ហា (សុណ៑+ឥស, សុណ៑+ណ្ហ ឬ សុ =សវនេ+ណិស,+ណ្ហ សូចិ) ។