សុត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(កិ. ឬ គុ.) គឺ...ឮហើយ, ស្ដាប់ហើយ; វិ. សុយ្យតេតិ>សុតោ ។ ន. កិ.ឮ, កិ.ស្ដាប់ ។ -កិច្ច ន. កិច្ចគឺកិ.ស្ដាប់, កិច្ចដោយពាក្យដែលខ្លួនស្ដាប់ហើយ ។ -គន្ធធារណគន្ធបដិបត្តិគន្ធ បុំ. ក្លិនគឺកិ.ស្ដាប់ និងក្លិនគឺកិ.ទ្រទ្រង់ទុក និងក្លិនគឺសេចក្ដីប្រតិបត្តិ, ក្លិនគឺពុទ្ធវចនៈដែលខ្លួនស្តាប់ហើយ និងក្លិនគឺកិ.ទ្រទ្រង់និងក្លិនគឺសេចក្ដីប្រតិបត្តិ ។ -បុព្វ គុ. ដែល...ធ្លាប់ស្ដាប់ហើយ ។ ដំណើរ (ដូច គមន), ប្រាកដ (ដូច វិស្សុត), ចាំទុក (ដូច អវធារិត), កឡើង (ដូច ឧបចិត), សាកសួរ (ដូច អនុយោគ), ទទឹក (ដូច កិលិន្ន), សទ្ទាយតន, គម្ពីរ, កូន (ដូច បុត្ត), កូន (ដូច អត្រជ) ។ អ្នកដែលកើតអំពីបិតាជាក្សត្រមាតាជាព្រាហ្មណី, ប្រាកដ, ល្បី (ដូច បាកដ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...ឮហើយ, -ស្ដាប់ហើយ; វិ. សុយ្យតេតិ>សុតោ ។ ន. កិ.ឮ, កិ.ស្ដាប់ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុណាតីតិ សុតោ, សុ សវនេ, តោ. សុយ្យតេតិ សុតោ បុត្តោ វិស្សុតោ វា, សុ គតិពុទ្ធីសុ វា, តោ. សវតិ បេរយតីតិ សុតោ, សុ បេរណេ, តោ. សូយតេតិ សុតោ, សូ បសូតិយំ, រស្សោ.