សុត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អម្បោះ (ដូច តន្ត) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(កិ. ឬ គុ.) ដែលដេកលក់ហើយ, ដោតក្រងហើយ ។ -ប្បពុទ្ធោវិយដូចជា បុគ្គលដេកលក់ហើយភ្ញាក់ឡើង ។ -ប្បមត្តតំ ន. ភាវៈនៃខ្លួនជាអ្នកដេកលក់ហើយប្រមាទហើយ ។ -វត្ថកោសេយ្យវត្ថបូរ គុ. ដ៏ពេញដោយសំពត់អំបោះនិងសំពត់សូត្រ; ដ៏ពេញដោយសំពត់គឺបុគ្គលធ្វើដោយអំបោះនិងសំពត់គឺបុគ្គលធ្វើដោយសូត្រ ។ នបុំ. ពុទ្ធវចន (ដូច បាវចន), សម្រេច (ដូច សិទ្ធិ), អម្បោះ (ដូច តន្ត), សេចក្ដីលក់ (ដូច សុបិន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលដេកលក់ហើយ, ដោតក្រងហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សូចតីតិ សុត្តំ, សូច គតិយំ, តោ, រស្សោ. ធេនុ វិយ ខីរំ អត្ថេ សូទតិ បគ្ឃរាបេតីតិ សុត្តំ, សូទ បគ្ឃរណេ, តោ, រស្សោ, ទលោបោ, ទ្វិត្តំ. សុដ្ឋុ វុច្ចតេតិ សុត្តំ, សុបុព្វ - វចធាតុ, អ, វចស្ស ត្តោ. អត្ថេ សូចេតិ បកាសេតីតិ សុត្តំ, សូច បកាសនេ, តោ. សុដ្ឋុ អត្ថេ តាយតិ រក្ខតីតិ សុត្តំ, សុបុព្វ - តា រក្ខនេ, អ, ទ្វិត្តំ. អត្ថេ អភិសវាបេតិ អភិសវេតីតិ វា សុត្តំ សុត្រំ, សុ អភិសវេ, តត្រណ៑. សុបតិ អសុបីតិ វា សុត្តោ, សុប សុបនេ, តោ. អត្ថេ សវតិ ជនេតីតិ សុត្តំ តេបិដកំ ពុទ្ធវចនំ, សុ ជននេ, តោ, ទ្វិត្តំ. អសុបិយិត្ថាតិ សុត្តំ, សុប សយេ, ក្តោ, បលោបោ, ទ្វិត្តំ.