សុទិដ្ឋសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺបុគ្គលឃើញល្អហើយ, សម្ដែងល្អហើយ ។បទានុក្រមធម្មបទគឺបុគ្គលឃើញល្អហើយ, -សម្ដែងល្អហើយ ។