សុទ្ទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ស្អាតម៉ត់ចត់ (ដូច បូត), បរិសុទ្ធ, សុទ្ធបរិសុទ្ធ (ដូច កេវល) ។ ជនជាអ្នកថោកទាប (ដូច វសល) ។ -សាលិតណ្ឌុលនាឡិ ន. នាឡិនៃអង្ករនៃស្រូវសាលីដ៏ស្អាត, ដ៏សុទ្ធ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សទតីតិ សុទ្ទោ, សទ សាទនេ, ទោ, អស្សុ. សូទតិ សាមិកេហិ ភតិំ បគ្ឃរតីតិ សុទ្ទោ វសលោ, សូទ បគ្ឃរណេ, ទោ, រុទខុទមុទឆិទសូទសបកមា ទក្ឥតិ ទក៑ វា, រស្សោ. លហុំ លហុំ ភុញ្ជតីតិ សុទ្ទោ, សុឥតិ សីឃត្ថេ, ទា ភក្ខនេ, ខោ. លហុំ លហុំ កុច្ឆិតំ គច្ឆតីតិ សុទ្ទោ, សុបុព្វ - ទា គតិម្ហិ, ទោ, អាការលោបោ. សុទ្ទាតីតិ សុទ្ទោ, បរបោថនាទិលុទ្ទាចារកម្មុនា ទារុកម្មាទិខុទ្ទាចារកម្មុនា ច លហុំ លហុំ កុច្ឆិតំ គច្ឆតីតិ អត្ថោ, តថា ហិ សុឥតិ សីឃត្ថេ និបាតោ, ទាឥតិ គរហត្ថោ ធាតុ កុច្ឆិតគតវាចកត្តា, សុទ្ទស្ស ភរិយា សុទ្ទី. ទារុកម្មាទិនា សុទ្ទាតិ លហុំ លហុំ គច្ឆតីតិ សទ្ទោ, សុបុព្វ - ទា គតិម្ហិ, ខោ ក្វិ វា. សដ្ឋុំ ទាតិ ឧបតប្បតីតិ វា សុទ្ទោ សុទ្ទី, សុបុព្វ - ទា ឧបតាបេ, ក្វិ, ទ្វិត្តំ.