សុធ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សោចេយ្យេ សុជ្ឈតិ វិសុជ្ឈតិ សុទ្ធោ វិសុទ្ធោ បរិសុទ្ធោ សុទ្ធិ វិសុទ្ធិ បរិសុទ្ធិ "បរិសុទ្ធ, ម៉ត់ចត់, ស្អាត, ផូរផង់" ទិ. ។ ការិត. វិសោធេតិ វិសោធយតិ ។ បារិសុទ្ធិ ភ. ន. "សេចក្ដីបរិសុទ្ធិ, ភាវនៃ... ស្អាត" វិ. បរិសុទ្ធស្ស ភាវោ បារិសុទ្ធិ (បរិសុទ្ធ+ណិ) ។ អាជីវបារិសុទ្ធិ ឥ. "ភាវៈនៃការចិញ្ចឹមជីវិតស្អាត គឺប្រាសចាកអនេសនៈ" ។