សុនខ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សុនខ, ឆ្កែ (ដូច សារមេយ្យ) ។ -បរិវុត គុ. គឺឆ្កែចោមរោមហើយ ។ -លុទ្ទក បុំ. ព្រានអ្នកបណ្ដើរនូវឆ្កែ, ព្រានអ្នកលែងនូវឆ្កែ, ព្រានឆ្កែ ។ ឥ. សុនខី ។

បទានុក្រមធម្មបទ

សុនខ, ឆ្កែ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

សុនោតីតិ សុនខោ, សុន គតិយំ, ខោ.