សុភ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ល្អ, ជាទីគាប់ចិត្ត (ដូច កល្យាណ), ល្អប្រសើរ, ចំរើន (ដូច ភទ្ទ) ។

ល្អ, ស្អាត ។

ល្អ, ស្អាត ។

សោភតីតិ សុភំ កល្យាណំ, សុភ សោភណេ, អ. សុន្ទរេន សភាវេន ភវតីតិ សុភំ, សុបុព្វ - ភូ សត្តាយំ, អ. សុភតីតិ សុភំ មនាបំ, សុភ សោភណេ, អ.