សុម្ភ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាភាសនេសុ សុម្ភតិ "បៀតបៀន, ពោល, និយាយ" ភូ. ។ សុម្ភោ បុំ. "អណ្ដូង, រណ្ដៅ" =អាវាដោ អា. សុម្ភំ និខនាហិ "ចូរជីកអណ្ដូង ឬ រណ្ដៅ"-ស. ។ កុសុម្ភោ បុំ. "អណ្ដូងតូច ឬ រណ្ដៅតូច" =ខុទ្ទកអាវាដោ អា. ...កុសុម្ភេ បរិបូរេន្តិ "ញ៉ាំងអណ្ដូង ឬ រណ្ដៅតូចទ. ឲ្យពេញ"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បហារេ សុម្ភតិ សុម្ភោតិ សំសុម្ភមានោ បរិសុម្ភនំ "ប្រហារ, វាយ, គោះ, ដំ" ភូ. ។ អា. យោ នោ គាវោវ សុម្ភតិ ។ សំសុម្ភមានា អត្តានំ កាលមាគមាយាមសេ-ស. ។