សុវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វសេក (ដូច កីរ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេក; វិ. សុណាតីតិ>សុវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មនុស្សសទ្ទម្បិ សុណាតីតិ សុវោ, សុ សវនេ, អ, ឧវាទេសោ. សុន្ទរំ ឆេកំ វំ ចិត្តំ យស្ស សោ សុវោ, សុវោតិ ឯត្ថ វការោ ចិត្តវាចកោ. សុន្ទរំ វោ ចិត្តំ ឯតស្សាតិ សុវោ, ចិត្តវាចកោ វោការោ. សុណាតីតិ សុវោ កីរោ, សុវា សុណោ, សុ សវនេ, សុតោ ក្វក្វាតិ មោគ្គល្លាន- សុត្តេន ក្វក្វាបច្ចយោ.