សុវច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដែលបុគ្គលប្រដៅបានដោយងាយ, ស្ដីថាបានដោយងាយ; វិ. សុដ្ឋុវុច្ចតីតិ>សុវចោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលបុគ្គលប្រដៅបានដោយងាយ, -ស្ដីថាបានដោយងាយ; វិ. សុដ្ឋុ វុច្ចតីតិ>សុវធោ ។
ដែលបុគ្គលប្រដៅបានដោយងាយ, ស្ដីថាបានដោយងាយ; វិ. សុដ្ឋុវុច្ចតីតិ>សុវចោ ។
ដែលបុគ្គលប្រដៅបានដោយងាយ, -ស្ដីថាបានដោយងាយ; វិ. សុដ្ឋុ វុច្ចតីតិ>សុវធោ ។