សុហជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានហឫទ័យល្អ (សំឡាញ់); វិ. សុហទយស្ស ភាវោ>សុហជ្ជំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានហឫទ័យល្អ (សំឡាញ់); វិ. សុហទយស្ស ភាវោ>សុហជ្ជំ ។
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានហឫទ័យល្អ (សំឡាញ់); វិ. សុហទយស្ស ភាវោ>សុហជ្ជំ ។
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានហឫទ័យល្អ (សំឡាញ់); វិ. សុហទយស្ស ភាវោ>សុហជ្ជំ ។