សូរ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

វិក្កន្តិយំ សូរេតិ សូរយតិ "ក្លាហាន, អង់អាច, ក្លៀវក្លា" ចុ. ។ -សូរ បុំ. "ព្រះអាទិត្យ" ញ៉ាំងលោកឲ្យក្លៀវក្លា; គុ. "អ្នកក្លាហាន" ។ សុរិយោ បុំ. "ព្រះអាទិត្យ" ញ៉ាំងលោកឲ្យក្លាហាន"-ស. ។