សេដ្ឋី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេដ្ឋី, មនុស្សអ្នកមានទ្រព្យ ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃសេដ្ឋី, តំណែងនៃសេដ្ឋី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេដ្ឋី, មនុស្សអ្នកមានទ្រព្យ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សេដ្ឋំ ធនសារំ ឋានន្តរំ វា អស្ស អត្ថីតិ សេដ្ឋី, ឦ, រស្សោ វា សេដ្ឋិឥតិ បយោគោ ទិស្សតិ, យថា សាមិ, សរថិ ឥច្ចាទិ, តេន វុត្តំ សទ្ទនីតិបទមាលាយំ តត្ថ កិញ្ចាបិ កត្ថចិ សេដ្ឋិ សារថិ, សាមិ, ចក្កវត្តិ ឥច្ចាទិ រស្សត្តបាឋោ ទិស្សតិ, តថាបិ សោ សភាវេន រស្សត្តភាវោ បាឋោ នហោតិ, ទីឃសិស រស្សត្តករណបាឋោតិ វេទិតព្វោតិ, វិត្ថារោ តត្ថ ឱលោកេតព្វោ.