សេតុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទំនប់, ស្ពាន, គោក, ខឿន, ថ្នល់ (ដូច អាលិ), ហេតុ (ដូច សម្ភវ, ការណ), សំពត់កំរាលសមានរោមច្រើន, មានរោមទន់ (ដូច បដិកា); វិ. សិនោតិ គច្ឆតិ បារិមតិរំ ឯតេនាតិ>សេតុ ។ -ឃាតវស បុំ. អំណាចនៃកិ.សម្លាប់នូវបាបធម៌ដោយស្ពានគឺអរិយមគ្គ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ស្ពាន; វិ. សិនោតិ គច្ឆតិ ចារិមតីរំ ឯតេនាតិ>សេតុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ផលំ សិនោតិ ពន្ធតីតិ សេតុ បច្ចយោ, សិ ពន្ធនេ, តុ, ផលំ សិនោតិ បវត្តតិ ឯតស្មាតិ សេតុ, សិ បវត្តនេ, តុ. បារិមតីរំ សិនោតិ សយតិ គច្ឆតិ ឯតេនាតិ សេតុ, សិ គមនេ, តុ. ជនេហិ សេវិយតេតិ សេតុ, សិ សេវាយំ, តុ, ឥស្សេ. សីយតិ ពន្ធីយតីតិ សេតុ. សិ ពន្ធនេ, តុ. សាយតិ គច្ឆតិ ឯត្ថ ឯតេនាតិ វា សេតុ, សេ គតិយំ, តុ.