សេទ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ញើស (ដូច ឃម្មជល) ចំអិន ឬ ចំហុយ (ដូច បាក); វិ. សេតិ បច្ចតិតិ>សេទោ ។ -កិលិន្ន គុ. សៅហ្មងហើយដោយញើស ។ -តិន្ត គុ. ទទឹកដោយញើស ។

ញើស; វិ. សេតិ បច្ចតីតិ>សេទោ ។

សេតិ បចតីតិ សេទោ, សេ បាកេ, តោ, តស្ស ទោ. សេទតិ មុច្ចតីតិ សេទោ, សេទតិ សិនេហតីតិ សេទោ, សិទ មោចនសេ្នហេ, ណោ.