សេល

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គំនរនៃថ្ម (ភ្នំ ដូច អទ្ទី); វិ. សិលានំ រាសិ>សេលោ ។

គំនរនៃថ្ម (ភ្នំ); វិ. សិលានំ រាសិ>សេលោ ។

សិលា បចុរា សន្តិ ឯត្ថាតិ សេលោ, ណោ. សត្តេហិ សេវិយតេតិ សេលោ បុព្វតោ, សិ សេវាយំ, លោ, ឥស្សេ, មោគ្គល្លានេ បន លក្បច្ចយោ.