សេស

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេស, សល់ ។ -កាល ន. កាលដ៏សេស ។

បទានុក្រមធម្មបទ

សេស, សល់ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

សិសតិ ហិំសតីតិ សេសោ, សិស ហិំសាយំ, ណបច្ចយោ. សិស្សតិ សេសយតីតិ សេសោ, សិស អសព្វយុជ្ជនេ, ណោ.