សោបាណសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរជណ្ដើរ (ដូច អារោហណ) ។ -បាទមូល ន. ប្រទេសជាទីតាំងនៃជើងនៃជណ្ដើរ, ទីជិតនៃជើងនៃជណ្ដើរ ។បទានុក្រមធម្មបទជណ្ដើរ ។