សោបាណង្គ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អវយវៈនៃជណ្ដើរ (ក្បាលជណ្ដើរ), សព្ទនេះជាអត្ថន័យឧណ្ហីសសព្ទ ។