សោព្ភ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រហោង, រន្ធ (ដូច សូសី) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សិទន្តិ ឯត្ថាតិ សោព្ភំ វិវរំ, សោព្ភោ ជលាសយវិសេសោ, សិទធាតុ, ភោ, សិទតិស្ស ឥស្ស ឱត្តំ, ទស្ស ពោ. សុដ្ឋុ អព្ភំ អាកាសំ ឯត្ថាតិ សោព្ភំ, សុ + អព្ភ. សីទន្តិ ឯត្ថាតិ សោព្ភំ, សទ វិសរណគត្យាវសានេសុ, ភោ, សទស្ស សីទត្តំ, ឦស្សោ, ទស្ស ពោ.