សោភណ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ល្អ, ជាទីគាប់ចិត្ត (ដូច ចារុ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

សុភតីតិ សោភណំ សោភនំ, សុភ សោភណេ, យុ.