សោមនស្ស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលមានចិត្តល្អ ឬ ភាវៈនៃចិត្តល្អ; វិ. សុមនស្ស ភាវោ>សោមនស្សំ ។ -សហគត គុ. ទៅមួយអន្លើដោយសោមនស្ស, ប្រព្រឹត្តទៅមួយអន្លើដោយ..., ប្រកបដោយ... ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលមានចិត្តល្អ ឬភាវៈនៃចិត្តល្អ; វិ. សុមនស្ស ភាវោ>សោមនស្សំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុមនស្ស ភាវោ សោមនស្សំ, ណ្យត្តតា ភាវេ តូតិ សុត្តេ តុសទ្ទេន ស្សបច្ចយោ, អថ វា ណ្យបច្ចយោ, តេសុ វុទ្ធីតិអាទិនា សការាគមោ, យវតំ តលនាទិសុត្តេ ការគ្គហណេន សាទេសោ, ឯវំ ទោមនស្សំ, សោវចស្សំ ទោវចស្សំ. សោវចស្សតាតិ ចេត្ថ សកត្ថេ តាបច្ចយោ.