សោស

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

រោគរីងរៃ, រោគរបេង (ដូច ខយ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

រសាទិសត្តធាតុយោ សោសយតីតិ សោសោ, សុស សោសនេ, ណោ. សុស្សតិ មំសលោហិតំ ឯតេនាតិ សោសោ ខយរោគោ, សុស សុស្សនេ, ណោ.