ហត្ថី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដំរី (ដូច កុញ្ជរ) ។ -សោណ្ឌវិហង្គម បុំ. សត្វហត្ថីលិង្គ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វមានដៃ (ដំរី); វិ. ហត្ថោ យស្ស អត្ថីតិ>ហត្ថី ។ ឥ. ចុះឥនីមកទៀតជាហត្ថិនីដំរីញី ឬ មេដំរី ។ -កន្តវីណា ឥ. ពិណជាទីត្រេកអរនៃដំរី, ពិណជាទីញ៉ាំងដំរីឱ្យត្រេកអរ ។ កលភ បុំ. ដំរីស្ទាវ ។ -ក្ខន្ធរគត គុ. នៅហើយលើកនៃដំរីដ៏ប្រសើរ, ឋិតនៅលើកនៃ... ។ -ច្ឆាប បុំ. កូនដំរី ។ -ជេដ្ឋក គុ. ដំរីជាធំ, ដំរីជាច្បង ។ -នាគ បុំ. នាគគឺដំរី, ដំរីដ៏ប្រសើរ ។ -បោតក បុំ. កូននៃដំរី ។ -រូប នបុំ. រូបនៃដំរី, រូបប្រៀបនៃដំរី ។ -លណ្ឌ ន. គូថនៃដំរី, អាចម៍នៃដំរី ។ -លិង្គសកុណ បុំ. សត្វស្លាបហត្ថិលិង្គ, សត្វស្លាបមានភេទដូចជា ភេទនៃដំរី ។ -វាហន នបុំ. វាហនៈគឺដំរី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សត្វមានដៃ (ដំរី); វិ. ហត្ថោ យស្ស អត្ថីតិ>ហត្ថី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ហត្ថោ សោណ្ឌោ, តំយោគា ហត្ថី, ឦ. ឥទំ បទំ រស្សំ កត្វា ហត្ថិ ឥតិបិ ឥការន្តវសេន គហេតព្វ. វុត្តញ្ហិ សទិទនីតិបទមាលាយំ ហត្ថីសទ្ទេ កថន្តិ? ហត្ថីសទ្ទស្ស បន ហត្ថោ អស្ស អត្ថីតិ ឯវំ ឦការន្តវសេន គហណេ ហត្ថិនោតិ រូបំ ភវតិ, តថា ហិ វនេ ហត្ថិនោតិ បយោគោ ទិស្សតិ, តស្សេវ តស្មិំយេវត្ថេ រស្សំ កត្វា គហណេ ហត្ថយោតិ រូបំ ភវតិ, តថា ហិ ហំសា កោញ្ចា មយូរា ច, ហត្ថយោ បសទា មិគា សព្វេ សីហសិស ភាយន្តិ, នត្ថិ កាយស្មិ តុល្យតា ឯវមេវ មនុស្សេសុ, ទហរោ ចេបិ បញ្ញវា សោបិ តត្ថ មហាហោតិ, នេវ ពាលោ សរីរវាតិ. ឥមស្មិំ កេឡិសីលជាតកេ ឋហត្ថយោតិ អាហច្ចបទំ ទស្សតិ, ឯវមស្ស ទឌ្ឌីនយេន ច អគ្គិនយេន ច ទ្វិធា បទមាលា វេទិតព្វាតិ.