ហព្យ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បាយទេវតាដែលគេបួងសួង ឬ បន់ស្រន់ (ដូច ហវិ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ហវតិ អនេនាតិ ហព្យំ, ហុ ទានេ, ណ្យបច្ចយោ, អវាទេសោ, វស្ស ពោ, អការលោបោ.