ហា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហាចាគេ ជហតិ បជហតិ វិជហតិ ជហិតុំ បហាតុំ បហាតវេ ជហាយ បហាយ វិជហិត្វា បហីនោ បហានំ បហាតព្វំ "លះ, បោះបង់, បោះចោល, លែងចោល" ភូ. ។ ជហតិ (ហា-ហា+អ+តិ) ផ្លាស់ ហ អព្ភាសៈ ជា ជ រស្សៈ ដោយសូត្រថា ហស្ស ជោ ។ បហីនោ (ប+ហា+ត) ផ្លាស់ អា ជា ឦ ត ជា ន ឬ ផ្លាស់ ត ជា ឦន ។ កម្ម. បហីយតិ បហិយ្យតិ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរិហានិយេ ហាយតិ បរិហាយតិ បហីយតិ បហិយ្យតិ ហីនោ ហានិ បរិហានិ ជានិ បរិជានិ "សាបសូន្យ, អស់ទៅ, ថោកទាប" ទិ. ។ បហីយតិ បហិយ្យតិ បើពួកភូ. ជាកម្មវាចកបើពួកទិ. ជាកត្តុវាចក សូមពិនិត្យសង្កេតមើលតាមលំនាំសេចក្ដីចុះ ។ រាគោ បហីយតិ "រាគៈដែលគេលះបង់" ។ ធៀបគ្នាទីដែលធ្លាប់មានមកថា រាគំ បជហតិ ។ ចំណែកខាង បហីយតិ បហិយ្យតិ "សាបសូន្យ" ពួកទិ. បាលីថា... ភយំ វា ឆម្ភិតត្តំ វា លោមហំសោ វា សោ បហិយ្យិស្សតិ (ជាអកម្មធាតុ)-ស. ។ ហីនោ គុ. (ហា+ត) សាបសូន្យថោកទាប, អន់" ។ ជាគូផ្ទុយនឹង បណីតោ (ប+នី+ត) "ថ្លៃថ្លា, ថ្លៃថ្នូរ, ប្រណិត, ប្រសើរ" ។ ជានិ ឥ. សេចក្ដីសាបសូន្យ, សេចក្ដីហិនហោច (ហា>ជា+យុ+ឦរស្សៈ) ។ បារិជុញ្ញំ ភ. ន. "សេចក្ដីសាបសូន្យ, ការតោកយ៉ាក, ការរហេមរហាម" ភាវៈនៃសេចក្ដីសាបសូន្យ វិ. បរិជានិយា ភាវោ បារិជុញ្ញំ (បរិ ជា និ+ណ្យ ផ្លាស់ អា ជា ឧ.) អា. កេនចិ បារិជុំញ្ញេន អនភិភូតោ... (សមន្ត១/១៩៥) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខេទត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺសេចក្ដីលំបាកប្រែថាឱ. អា, មួយទៀតប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ ខេទ សេចក្ដីនឿយព្រួយ, សោកសេចក្ដីស្ដាយ, ស្រណោះ, ទុក្ខសេចក្ដីលំបាក ។