ហិក្ក៑សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរអព្យត្តសទ្ទេ ហិក្កតិ "ចេញសូរមិនច្បាស់, ស្រែក, លាន់ឭ" ភូ. ។សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរហឹសាយំ ហិក្កេតិ ហិក្កយតិ "បៀតបៀន" ។