ហេតុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) ជាទីតាំងនៃផល ឬ ជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃផល (ហេតុ ដូច បភវ) ។ អវយវៈនៃពាក្យ (វចនាវយវ), មូល, ការណ; វិ. ហិនោតិ បតិដ្ឋាផលមេត្ថាតិ ហេតុ, ហិនោតិ បវត្តតិ ផលមេត្ថាតិ វា>ហេតុ ។ -ប្បភវ គុ. មានហេតុជាដែនកើតមុន ។ -សម្បន្ន គុ. អ្នក ដល់ព្រមហើយដោយហេតុ, អ្នកបរិបូណ៌ដោយហេតុ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) ជាទីតាំងនៃផល ឬជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃផល (ហេតុ); វិ. ហិនោតិ បតិដ្ឋា ផលមេត្ថាតិ>ហេតុ, ហិនោតិ បវត្តតិ ផលមេត្ថាតិ វា>ហេតុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ហិនោតិ គច្ឆតីតិ ហេតុ, ហិ គតិយំ, តុ, ឥស្សេ. វិសុទ្ធិមគ្គមហាដីកាយំ វា ហិនោតិ ឯតេន កម្មនិទានភូតេន ឧទ្ធំ ឱជំ អតិហរន្តេន មូលេន វិយ បាទបោ តប្បច្ចយំ ផលំ គច្ឆតិ បវត្តតិ វុទ្ធិំ វិរុឡ្ហិំ អាបជ្ជតីតិ ហេតូតិ វិគ្គហោ កតោ. ហិនោតិ បតិដ្ឋាតិ ផលំ សម្បយុត្តធម្មោ វា ឯត្ថាតិ ហេតុ, ហិ បតិដ្ឋាយំ, តុ, ឥស្សេ. ហិនោតិ បវត្តតិ ផលំ ឯតេនាតិ ហេតុ ការណំ, ហិ បវត្តនេ, តុ.