អកិច្ឆ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ធម្មជាតិមិនបោះបង់នូវសុខ, (មិនលំបាក, មិនក្រ, មិនត្រដាបត្រដួស); វិ. កិរតិ សុខន្តិ>កិច្ឆំ, ន កិច្ឆំ>អកិច្ឆំ ។