អកុទ្ធ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺ...មិនក្រោធហើយ,-មិនខឹងហើយ ។ -មានស គុ. មានចិត្តមិនក្រោធហើយ, មានឆន្ទៈមានក្នុងចិត្តមិនក្រោធហើយ; វិ. អកុទ្ធំ មានសំ យេន សោ>អកុទ្ធមានសោ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺ...មិនក្រោធហើយ, -មិនខឹងហើយ ។