អក្កោស

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កិ.ជេរ, ជាគ្រឿងជេរ ។ -អាទិវត្ថុ នបុំ. មានកិ.ជេរជាដើមជាវត្ថុ ។ -វត្ថុ នបុំ. វត្ថុជាគ្រឿងជេរ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

កិ.ជេរ, ជាគ្រឿងជេរ ។