អក្កោសន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ជេរ; វិ. អក្កោសយតេតិ>អក្កោសនំ ។ -ប្បច្ចក្កោសនប្ប-ហរណប្បដិប្បហរណាទិ គុ. មានកិ.ជេរនិងកិ.ជេរតបនិងកិ.ប្រហារនិងកិ.ប្រហារតបជាដើម, មានកិ.ជេរតបនូវកិ.ជេរនិងកិ.ប្រហារតបនូវកិ.ប្រហារជាដើម (ដូច អភិស្សង្គោ) ។ -សទ្ទ បុំ. សំឡេង ឬ សូរនៃកិ.ជេរ, សំឡេងជាគ្រឿងជេរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ជេរ; វិ. អក្កោសយតេតិ>អក្កោសនំ ។
ធាតុបច្ចយទីបនី(ភូមា)
អក្កោសិយតេតិ អក្កោសនំ၊ អាបុព្វ-កុស អក្កោ សេ យុ၊ រស្សោ။
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អក្កោសិយតេ អក្កោសនំ អភិសង្គោ, អាបុព្វ - កុស អក្កោសេ, យុ, កសទិសទេ្វភាវោ, រស្សោ. អក្កោសនា, អក្កោសោតិបិ បាឋា, ថិយំ អា, បច្ឆិមបទេ ណោ. អភិសាបោតិ អត្ថោ.