អក្ក៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ថវនេ អក្កេតិ អក្កយតិ "សរសើរ" ចុ. ។ -អក្កោ បុំ. "ព្រះអាទិត្យ" គេសរសើរ =សុរិយោ =អាទិច្ចោ ។ វិ. មហាជុតិតាយ អក្កីយតិ អភិត្ថវីយតិ គប្បសន្នេហិ ជនេហីតិ អក្កោ "ទេវតាដ៏វិសេសដែលជនអ្នកជ្រះថ្លា ចំពោះព្រះអាទិត្យនោះសរសើរ គឺថាស្ងើចក្រៃលែងព្រោះភាព នៃព្រះអាទិត្យមានពន្លឺធំ=ភ្លឺខ្លាំង" ។